Είναι αμαρτία να μισούμε (video) ?

Δύσκολοι καιροί και δεν μπορείς να μην εξοργίζεσαι..

Πολύ συχνά μας κατηγορούν ως μισαλλόδοξους, ρατσιστές, φασίστες και διάφορα άλλα κοσμητικά, επειδή τολμούμε να μιλάμε εναντίον του λάθους και του κακού, εναντίον της αμαρτίας. 

Μας υπενθυμίζουν ότι ο "ο Θεός είναι αγάπη" και ότι ο Ιησούς είπε "αγαπάτε αλλήλους" και μας οδηγούν να νιώθουμε τύψεις και ίσως ότι αμαρτάνουμε. Καταλήγουμε να φοβόμαστε ότι είναι αμαρτία να νιώθουμε οργή, απέχθεια ή ακόμα και μίσος.

Είναι πάντα λάθος να μισούμε? Τι λέει ο λόγος του Θεού γι' αυτό? 

Στην Παλαιά Διαθήκη βρίσκουμε την εξής συμβουλή:

" Να μισείτε το κακό και να αγαπάτε το καλό"

Αμώς, 5, 15

Ο Απόστολος Παύλος συμβουλεύει επίσης:

" .. η αγάπη σας ας είναι ανυπόκριτη. Να αποστρέφεστε το κακό

και να προσκολλάστε στο καλό "

Ρωμαίους, 12, 9

Ο Κύριος είπε να ελέγχουμε την αμαρτία και να την κρίνουμε όταν τη βλέπουμε , αλλιώς είμαστε ένοχοι! 

"Και μη συγκοινωνείτε τοις έργοις τοις ακάρποις του σκότους, μάλλον δε και ελέγχετε." 

Εφεσ. 5, 11.

Στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, σε μία από τις επιστολές προς τις εφτά εκκλησίες και συγκεκριμένα προς την Έφεσο, διαβάζουμε:

"Έχεις όμως τούτο: ότι μισείς τα έργα των Νικολαϊτών, τα οποία μισώ κι εγώ. Όποιος έχει αυτί, ας ακούσει τι λέει το Πνεύμα προς τις εκκλησίες" 

Αποκάλυψη, 2, 6

Και προς την εκκλησία της Περγάμου λέει:

" Έτσι κι' εσύ έχεις μερικούς που κρατούν η διδαχή των Νικολαϊτών, το οποίο μισώ"

Αποκάλυψη, 2, 15

Ο Ιησούς πολλές φορές θυμώνει και οργίζεται , ακόμα και φτιάχνει μαστίγιο για να διώξει τους εμπόρους από τον Ναό ( Μτθ 21, 12) ! Ωστόσο, είναι αναμάρτητος. 

Ο Θεός καταλαβαίνει την οργή μας και δεν την καταδικάζει, εφόσον αυτή είναι ΔΙΚΑΙΗ.

"Μη κρίνετε κατ’ όψιν, αλλά την δικαίαν κρίσιν κρίνατε"

Ιωάννης 7, 24

Κι αν δεν είναι δίκαιη? θα μου πείτε. Δεν διαπράττουμε αμαρτία? 

Εκεί λοιπόν,στην άδικη οργή σου, ένα μόνο είναι το κλειδί : η ΜΕΤΑΝΟΙΑ!

 Η ειλικρινής μετάνοια που θα σε βάλει πάλι στο σπίτι του Πατέρα. 

Όπως ακριβώς στην παραβολή του ασώτου υιού. . . Ο Πατέρας περιμένει πάντα τα παιδιά του γιατί είναι σπλαχνικός. Βέβαια τα σφάλματά μας τα πληρώνουμε (πχ αν φάμε πολύ θα παχύνουμε - ένα απλοϊκό παράδειγμα ) , διότι ο πατέρας μας είναι δίκαιος και η δουλειά του δεν είναι να μας καλοπιάσει ή να μας απαλλάξει από τις ευθύνες μας , αλλά σίγουρα θα είναι εκεί να απαλύνει τις πληγές μας, εφόσον τον ζητήσουμε.