10 ΛΟΓΟΙ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΤΑΞΕΙΣ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΚΟ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ
Τα τελευταία χρόνια όλο και αυξάνεται ο μέγιστος δυνατός αριθμός ανά τάξη, στην Ελλάδα φτάσαμε αισίως (?) το νούμερο των 27 ατόμων. Αυτό γίνεται για να εξοικοινομεί το κράτος εκπαιδευτικούς και άρα να πληρώνεει λιγότερους υπαλλήλους.
Τι σημαίνει όμως αυτό για τα παιδιά?
1. Οι μεγάλες τάξεις επιμερίζουν την προσοχή μας. Είναι διαφορετικό να δίνεις την προσοχή σου σε 17 άτομα και διαφορετικό σε 27. Ας κάνουμε μία απλή διαίρεση: Διαιρώντας 45 λεπτά διδασκαλίας με 17 άτομα θα έχουμε 2,6 λεπτά ανά μαθητή, ενώ αν οι μαθητές είναι 27 τότε ο χρόνος πέφτει κατά ένα ολόκληρο λεπτό!!! Αν υποθέσουμε ότι ο εκπαιδευτικός θέλει να εξετάσει τα μισά παιδιά της τάξης και ο κάθε μαθητής χρειάζεται 1 λεπτό για να μιλήσει, τότε στην περίπτωση των 17 ατόμων θέλουμε 8,5 λεπτά, ενώ στην περίπτωση των 27 , θέλουμε 13,5 λεπτά, περίπου το 1/3 του μαθήματος. Χρησιμοποιώ αυτά τα νούμερα για να καταλάβετε ότι αναγκαστικά ο καθηγητής θα εξετάσει λιγότερους μαθητές, θα διαλέξει να ακουστούν λιγότερες ασκήσεις, θα λύσει λιγότερες απορίες, θα "διαλέξει" λιγότερα σηκωμένα χέρια. Αν δεν το κάνει αυτό, τότε απλά δεν θα προλάβει να διδάξει το επόμενο μάθημα.
2. Η διόρθωση και η ανατροφοδότηση μεγάλων εργασιών παίρνει πολύ χρόνο,
για τους λόγους που εξήγησα παραπάνω. Οπότε ο εκπαιδευτικός, για να κάνει οικονομία χρόνου, περιορίζεται σε απλές και σύντομες εργασίες, ή δίνει κυρίως ασκήσεις κλειστού τύπου (πολλαπλών επιλογών, σωστού λάθους), που απαντώνται πιο γρήγορα και δεν χρειάζονται ανατροφοδότηση.
Αυτό προφανώς είναι εις βάρος του μαθητή, που θα μπορούσε να έχει πιο δύσκολες και σημαντικές εργασίες, και με μεγαλύτερη ανατροφοδότηση από τον καθηγητή του. Επίσης, έτσι δεν εξασκεί επαρκώς την κριτική του ικανότητα.
3. Οι βαθμολογίες των τεστ για μεγάλες τάξεις είναι χαμηλότερες κατά μέσο όρο.
Εδώ μιλούν οι έρευνες και η στατιστική. Η έρευνα λοιπόν δείχνει ότι οι μέσοι όροι επιτυχίας σε τεστ και εργασίες είναι σημαντικά μεγαλύτεροι σε μικρές τάξεις και μειώνονται όσο οι τάξεις μεγαλώνουν. Με λίγα λόγια, οι μαθητές στις μεγάλες τάξεις δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν το ίδιο στις απαιτήσεις του σχολείου.
4. Τα προβλήματα συμπεριφοράς αυξάνονται στις μεγάλες τάξεις.
Με σιγουριά μπορώ να πω ότι οι μαθητές μου συμπεριφέρονται καλύτερα όταν είναι λιγότεροι, για πολλούς λόγους. Καταρχήν, μπορώ να τους βλέπω όλους καθαρά και να τους ελέγχω αποτελεσματικά. Έχω μεγαλύτερη άνεση να επικοινωνήσω με τους γονείς όταν αυτοί είναι λιγότεροι ανα τάξη.
Οι μαθητές κάθονται πιο μακρυά ο ένας από τον άλλον και αυτό βοηθά να μην μιλούν μεταξύ τους. Οι ανυπάκουοι μαθητές είναι λιγότεροι και αρα διαχειρίσιμοι. Οι μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες είναι επίσης λιγότεροι (άλλο πράγμα να έχεις έναν μαθητή με ΔΕΠΥ στην τάξη και άλλο τρεις ή και τέσσερις!).. Μπορώ να γράφω για ώρες για το συγκεκριμένο θέμα..
5. Ο αριθμός των μαθητών επηρεάζει την συναισθηματική μας κατάσταση.
Με λιγότερους μαθητές, είμαι λιγότερο ... "στην τσίτα". Και όταν εγώ μπορώ να είμαι ήρεμη και χαμογελαστή, το ίδιο ήρεμη και χαμογελαστή είναι και η τάξη μου. Η διάθεση του εκπαιδευτικού έχει ένα μαγικό αντίκτυπο στην τάξη και άρα και στην μάθηση.
Κανείς δεν θα μάθει από έναν εκπαιδευτικό που αναγκάζεται συνεχώς να φωνάζει, να κάνει παρατηρήσεις, να χάνει τον ειρμό του, στην κυριολεξία να παλεύει να κάνει μάθημα. Ή μήπως νομίζετε πως είμαστε υπεράνθρωποι?
6. Οι μεγάλες τάξεις κάνουν δύσκολες τις σημαντικές συζητήσεις.
Σε ανθρωπιστικά μαθήματα σαν το δικό μου, της Λογοτεχνίας, της έκθεσης κλπ, που θα πρέπει το παιδί να πει την γνώμη του, να επιχειρηματολογήσει, να γίνει debate ίσως και έτσι να αναπτύξει την κριτική του ικανότητα, είναι δυστυχώς πολύ δύσκολο. Πρώτον γιατί δεν υπάρχει χρόνος αλλά και δεύτερον γιατί οι υπόλοιποι 26 μαθητές αρχίζουν σταδιακά να χάνουν το ενδιαφέρον τους και να μιλούν μεταξύ τους.
Οπότε ο εκπαιδευτικός αποφεύγει τις σημαντικές συζητήσεις και θέτει μόνο εύκολα και επιφανειακά ερωτήματα, εις βάρος φυσικά των μαθητών.
7. Η πρόοδος των μαθητών μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.
Ως εκπαιδευτικός, θέλω να μπορώ να παρακολουθώ αποτελεσματικά την πρόοδο κάθε μαθητή. Αυτό σημαίνει όχι μόνο τις βαθμολογίες τους στο τεστ, αλλά και τις κοινωνικές τους δεξιότητες, τις ακαδημαϊκές επιδόσεις και τη συναισθηματική τους ευεξία. Ωστόσο, όταν υπάρχουν πάρα πολλοί μαθητές για παρακολούθηση, χάνω πολλές από τις λεπτομέρειες και αφήνω άθελα μου κάποιους μαθητές να γλιστρήσουν από τα δάχτυλά μου.
Ως εκπαιδευτικός, θέλω να μπορώ να παρακολουθώ αποτελεσματικά την πρόοδο κάθε μαθητή. Αυτό σημαίνει όχι μόνο τις βαθμολογίες τους στο τεστ, αλλά και τις κοινωνικές τους δεξιότητες, τις ακαδημαϊκές επιδόσεις και τη συναισθηματική τους ευεξία. Ωστόσο, όταν υπάρχουν πάρα πολλοί μαθητές για παρακολούθηση, χάνω πολλές από τις λεπτομέρειες και αφήνω άθελα μου κάποιους μαθητές να γλιστρήσουν από τα δάχτυλά μου.
8. Περισσότεροι μαθητές σημαίνει λιγότερη ευελιξία.
Τα μεγάλα μεγέθη τάξεων περιορίζουν σημαντικά το στυλ διδασκαλίας που μπορεί να χρησιμοποιήσει ένας εκπαιδευτικός. Στις επιμορφώσεις, έμαθα για διαφορετικά στυλ διδασκαλίας και ανυπομονούσα να τα εφαρμόσω στη δική μου τάξη. Στη συνέχεια, μπήκα σε μια τάξη 27 μαθητών και γρήγορα συνειδητοποίησα ότι το μόνο που μπορούσα να να χρησιμοποιήσω ήταν μια συγκεκριμένη προσέγγιση μεγάλης ομάδας μαθητών.
9. Οι μαθητές των μεγάλων τάξεων δεν προετοιμάζονται κατάλληλα για το μέλλον,
καθώς στις τάξεις αυτές αποτυγχάνει η στοχοθεσία της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Τελικά οι γονείς στρέφονται στη λύση του φροντιστηρίου για να διασφαλίσουν την μάθηση των παιδιών τους. Αλήθεια έχετε ποτέ αναρωτηθεί γιατί οι ίδιοι εκπαιδευτικοί είναι εξαιρετικοί σε ένα ιδιαίτερο μάθημα αλλά όχι στο σχολείο? Έχετε σκεφτεί ότι μπορεί να μην φταίνε οι ίδιοι?
10. Τα ελληνικά σχολεία δεν έχουν μεγάλες αίθουσες.
Σε καμία περίπτωση η Ελλάδα δεν μπορεί να υποστηρίξει κτιριακά και από άποψη εξοπλισμού τους πολλούς μαθητές στην τάξη. Οι μαθητές είναι στριμωγμένοι σε μικρές αίθουσες, στην κυριολεξία ο ένας πάνω στον άλλο, δεν υπάρχουν σημαντικά κενά ανάμεσα στα θρανία και φυσικά δεν υπάρχει χώρος για να καθίσουν μόνα τους, οπότε είναι αναγκαστικά ανα δύο στο θρανίο. Οι σειρές είναι πολλές, τα πίσω θρανία "χάνουν" εντελώς τον καθηγητή, συχνά δεν βλέπουν στον πίνακα, δεν ακούν καλά και αυτό τους αποτρέπει από το να συμμετέχουν. Λαπτοπ και προτζέκτορες σε όλες τις τάξεις, καθώς και μια μικροφωνική εγκατάσταση θα βοηθούσε ιδιαίτερα, αλλά χμμμ, στην Ελλάδα είμαστε.
Σε καμία περίπτωση η Ελλάδα δεν μπορεί να υποστηρίξει κτιριακά και από άποψη εξοπλισμού τους πολλούς μαθητές στην τάξη. Οι μαθητές είναι στριμωγμένοι σε μικρές αίθουσες, στην κυριολεξία ο ένας πάνω στον άλλο, δεν υπάρχουν σημαντικά κενά ανάμεσα στα θρανία και φυσικά δεν υπάρχει χώρος για να καθίσουν μόνα τους, οπότε είναι αναγκαστικά ανα δύο στο θρανίο. Οι σειρές είναι πολλές, τα πίσω θρανία "χάνουν" εντελώς τον καθηγητή, συχνά δεν βλέπουν στον πίνακα, δεν ακούν καλά και αυτό τους αποτρέπει από το να συμμετέχουν. Λαπτοπ και προτζέκτορες σε όλες τις τάξεις, καθώς και μια μικροφωνική εγκατάσταση θα βοηθούσε ιδιαίτερα, αλλά χμμμ, στην Ελλάδα είμαστε.
11. Το χάος των μεγάλων τάξεων είναι ένα ΚΑΚΟ περιβάλλον μάθησης.
Απλώς δεν είναι το περιβάλλον που θα ήθελα για τα δικά μου παιδιά. Επομένως, δεν το θέλω και για τους μαθητές μου. Τα μεγάλα νούμερα μαθητών στην τάξη είναι συνταγή για καταστροφή.
Είναι ένα αγχωτικό περιβάλλον που μας προετοιμάζει για έναν θορυβώδη, συντριπτικό, δύσκολο στη διαχείριση χώρο, μη συμβατό με την διαδικασία της μάθησης.
Μπορούμε να ανοίξουμε τα μάτια μας για την απόλυτη αδικία που κάνουμε στους μαθητές; Δεν χρειαζόμαστε άλλο νέο πρόγραμμα ή πρόγραμμα σπουδών «γρήγορης επιδιόρθωσης».
Πρέπει να ελαφρύνουμε το βάρος των δασκάλων μας, ώστε να δώσουν ξανά εξατομικευμένη προσοχή στους μαθητές.
Οι μαθητές μας είναι αυτοί που υποφέρουν όταν οι δάσκαλοι δεν καταφέρνουν να κάνουν καλά την δουλειά τους.
«Τι θα βλάψουν πέντε ή δέκα επιπλέον μαθητές σε μια τάξη;»
Αποδεικνύεται ότι βλάπτει όλους τους εμπλεκόμενους.
- μεγάλο κομμάτι του παρόντος αποτελεί μετάφραση και απόδοση άρθρου από το boredteachers.com
