Χορτοφαγία και Χριστιανισμός (μια βιβλική θεώρηση)

 Αφορμή για τη συγγραφή αυτού του άρθρου στάθηκε αφενός η ερώτηση ενός διαδικτυακού φίλου και συναδέλφου (θεολόγου) και αφετέρου μία νέα παραπλανητική θέση που έχει αναπτυχθεί τελευταία από το κίνημα της Νέας Εποχής, το οποίο βέβαια προσπαθεί να επιβάλλει την αυστηρή χορτοφαγία στους οπαδούς του, στα πλαίσια της γενικότερης αγαπολογίας, οικολογίας, ζωοφιλίας, ουράνιων τόξων κλπ.

 Ξεκινώντας θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι η γράφουσα είναι χορτοφάγος από επιλογή και παντελώς μπουχτισμένη από τα υστερικά κηρύγματα της Νέας Εποχής, ότι τρώγοντας ζώα οι άνθρωποι γεμίζουν με αρνητική "ενέργεια", κακό "κάρμα", γίνονται πτωματοφάγοι, νεκροφάγοι, υποκριτές, και διάφορα άλλα κοσμητικά, που χωρίζουν ακόμα περισσότερο τους ανθρώπους και δημιουργούν ρατσισμό απ' το πουθενά, άσκοπα, ανούσια, ακόμα και ανόητα.

Η ερώτηση ήταν η εξής:

"Εφόσον ο θάνατος (και το να τρώμε κρέας) είναι αιτία της αμαρτίας, εμείς οι απελευθερωμένοι απ' την αμαρτία Χριστιανοί, πόσο σωστό είναι να σφαγιάζουμε τα ζώα και ειδικά στη σύγχρονη εποχή, που η κατανάλωση κρέατος έχει πάρει οδυνηρές διαστάσεις για το ζωικό βασίλειο?"

Απάντηση:

Η αλήθεια είναι ότι είχα οδηγηθεί κι' εγώ σε αυτό το συμπέρασμα, στα πρώτα μου χορτοφαγικά βήματα, γιατί νόμιζα ότι ένας καλός χριστιανός θα πρέπει να είναι οπωσδήποτε και χορτοφάγος.
Είχα επηρεαστεί από τους μοναχούς του Αγίου Όρους που, από όσο ξέρω, δεν τρώνε καθόλου κρέας αλλά μόνο ψάρι. Διερευνώντας το θέμα, είχα πέσει σε διάφορα (νεοεποχίτικα) sites που έλεγαν ότι οι πρώτοι χριστιανοί ήταν χορτοφάγοι και διάφορα άλλα τέτοια.
Κάτι τέτοιο όμως, αν ανοίξεις τη Βίβλο, θα δεις ότι δεν ισχύει. Πουθενά δεν γράφει ότι οι πρώτοι χριστιανοί δεν έτρωγαν κρέας και φυσικά υπάρχουν εδάφια που μας δείχνουν το αντίθετο.

Έδωσε ο Θεός εντολή για χορτοφαγία?

Ένα εδάφιο που χρησιμοποιούν όσοι προσπαθούν να στηρίξουν τη χορτοφαγία στη Βίβλο, προέρχεται από την Γένεση και την εντολή του Θεού στους πρώτους ανθρώπους, τον Αδάμ και την Εύα:

"Και είπε ο Θεός· Ιδού σας έδωσα κάθε είδος χόρτου που έχει μέσα του σπόρο, και βρίσκεται απλωμένο σε όλη τη γη, και κάθε δέντρο, που έχει μέσα του καρπό με σπόρο, για είναι για εσάς τροφή"

Γένεσις, 1, 29

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο Θεός είπε στους πρωτόπλαστους να τρώνε χόρτα, φυτά και καρπούς δέντρων.
Είναι όμως εξίσου σημαντικό να κατανοήσουμε ότι ο κανόνας αυτός είχε ισχύ στον κήπο της Εδέμ, εκεί όπου ο άνθρωπος απολάμβανε την μακαριότητα και την επικοινωνία με τον Δημιουργό Του, σε απόλυτη αρμονία με τα υπόλοιπα πλάσματα του Θεού.
Η κατάσταση αυτή όμως άλλαξε με την παρακοή του ανθρώπου. Ο άνθρωπος "έπεσε" από τον κήπο της Εδέμ και αυτό, δυστυχώς, συμπαρέσυρε μαζί του όλη την υπόλοιπη Δημιουργία. Οι σχέσεις με τον Θεό άλλαξαν και οι σχέσεις με τη φύση και τα ζώα επίσης.
Η πρώτη εντολή του Θεού αντικαθίσταται, και πάλι ξεκάθαρα, από την εντολή που δίνει πλέον στον Νώε και την οικογένεια του, μετά από τον Κατακλυσμό:

"Ας είστε τρόμος και φόβος σε όλα τα θηρία της γης, σε όλα τα πτηνά του ουρανού, σε κάθε τι που ζει και κινείται στην ξηρά, και σε όλα τα ψάρια της θάλασσας.Όλα αυτά τα έδωσα κάτω από την εξουσία σας.

Κάθε τι που ζει και κινείται  στη γη, θα είναι προς διατροφή σας. Σας δίνω όλα αυτά για να τρέφεστε, όπως σας έδωσα τα λάχανα και τα χόρτα."

Γένεσις, 9, 3

Ο Νώε και η οικογένειά του, και κατά συνέπεια όλοι οι άνθρωποι της γης μέχρι και σήμερα, μπορούν να φάνε από όλα, όσα κινούνται στη γη, και αυτό περιλαμβάνει πραγματικά τα πάντα, όλα τα ζώα, τα ψάρια, τα ερπετά, τα πτηνά, τα τετράποδα και γενικά όλες τις μορφές ζωής.
Ωστόσο, παρακάτω, ο Θεός δίνει κάποιους περιορισμούς:

"Πλην όμως κρέας με το αίμα του, επί του οποίου βασίζεται η ζωή του ζώου, δεν θα φάγετε.

Για το αίμα των συνανθρώπων σας όμως, το οποίον τυχόν με τα χέρια σας θα χύσετε, θα τιμωρήσω διαμέσου των αγρίων ζώων, τα οποία θα εξαπολύσω εναντίον σας. Αλλά και μεσω άλλου ανθρώπου θα τιμωρήσω εκείνον, ο οποίος αφαιρεί ανθρώπινη ζωή."

Γένεσις, 9, 4-5

Οι άνθρωποι δεν πρέπει να φάνε "κρέας με το αίμα του", δηλαδή ωμό, αλλά ούτε και πνιχτό, δηλαδή χωρίς να έχει στραγγίξει πρώτα το αίμα του, κάτι που έκαναν οι γύρω ειδωλολατρικοί λαοί, είτε χωρίς ιδιαίτερο λόγο, είτε με τελετουργικό τρόπο, ως θυσία στους θεούς (ακόμα και σήμερα, κάποιοι λαοί τρώνε τις καρδιές ζώων ωμές, πιστεύοντας ότι έτσι θα αποκτήσουν με μαγικό τρόπο τις ιδιότητες του ζώου, πίνουν το αίμα τους ,κτλ).

Βλέπουμε εδώ πόσο πολύ έχει διαταραχθεί η σχέση του ανθρώπου με τα ζώα, ώστε ο Θεός τους προειδοποιεί ότι τα ζώα θα είναι πλέον εχθρικά προς τον άνθρωπο και θα χρησιμοποιούνται ακόμα και για να τον τιμωρήσουν, σε περίπτωση που φονεύσει τον συνάνθρωπό του.

Ενώ λοιπόν ο Νώε και οι απόγονοι του μπορούν πλέον να φάνε από όλα τα ζώα, δεν επιτρέπεται σε αυτούς να φάνε ωμό κρέας αλλά και φυσικά να σκοτώσουν άνθρωπο. Θεωρώ ότι στο παρόν εδάφιο μπορεί να υπονοείται και ο κανιβαλισμός, αφού αφορά εντολές σχετικές με τη διατροφή.  

Στην Παλαιά Διαθήκη λοιπόν, ο Θεός έδωσε όντως εντολή για χορτοφαγία, την οποία όμως αναίρεσε μετά τον Κατακλυσμό με την σημερινή γενιά ανθρώπων. Η εντολή ισχύει και σήμερα, αφού δεν υπήρξε καμία άλλη ανανέωση.

Ο Θεός, όμως, είπε "μη φονεύσεις"!

Ένα ακόμα επιχείρημα του κινήματος των χορτοφάγων είναι η εντολή του Θεού "Μη φονεύσεις". Από τα παραπάνω, αποδείξαμε ήδη ότι η εντολή αυτή αναφέρεται σε ανθρώπους μεταξύ ανθρώπων και όχι στα ζώα, τα οποία αποτελούν μέρος της τροφικής μας αλυσίδας. Όπως και τα ζώα τρώνε άλλα ζώα για να επιβιώσουν, έτσι και ο άνθρωπος, μπορεί να σκοτώσει ζώα για να φάει. Και είναι και αυτή εντολή από τον Θεό.
Εδώ, θα ήθελα να θίξω ότι αυτή η "ευαισθησία" των ανθρώπων της Νέας Εποχής έχει εφαρμογή, δυστυχώς, μόνο στα ζώα, και δεν τη συναντούμε στις θέσεις του κινήματος για την έκτρωση, την προστασία του αγέννητου παιδιού, αφού θεωρούν ότι είναι αποκλειστικό δικαίωμα της γυναίκας να σκοτώνει το παιδί της αν δεν το επιθυμεί. Παράλληλη είναι και η πεποίθησή τους ότι ο ανθρώπινος υπερπληθυσμός πάνω στη γη πρέπει να τερματιστεί και επομένως, κάποιοι άνθρωποι θα πρέπει να εκλείψουν για το καλό του πλανήτη.  

Ήταν οι πρώτοι Χριστιανοί ή και ο Χριστός χορτοφάγοι? Τι λέει η Καινή Διαθήκη?

 (?)

Η προσπάθεια του κινήματος της Νέας Εποχής να στηρίξει την χορτοφαγία στη Βίβλο είναι, το δίχως άλλο, αστεία και στις περισσότερες περιπτώσεις "τραβηγμένη απ' τα μαλλιά"!

Στην Καινή Διαθήκη, φαίνεται πως είχε τεθεί κάποιο θέμα σχετικό με τη διατροφή,  γι' αυτό και βρίσκουμε την εξής αναφορά του Αποστόλου Παύλου:

"Τον ασθενή όμως στην πίστη να τον δέχεστε, χωρίς να κρίνετε τις γνώμες του. Ο ένας πιστεύει ότι μπορεί να φάει απ’ όλα, αλλά ο ασθενής τρώει λάχανα. Αυτός που τρώει ας μην εξουθενώνει εκείνον που δεν τρώει, κι εκείνος που δεν τρώει ας μην κρίνει αυτόν που τρώει, γιατί ο Θεός τον δέχτηκε. Εσύ ποιος είσαι που κρίνεις ξένο υπηρέτη; Στο δικό του κύριο στέκεται ή πέφτει – θα σταθεί όμως, γιατί ο Κύριος είναι δυνατός να τον κάνει να σταθεί. [...]

Και αυτός που τρώει, για τον Κύριο τρώει, γιατί ευχαριστεί το Θεό. Και αυτός που δεν τρώει, για τον Κύριο δεν τρώει και ευχαριστεί το Θεό. Γιατί κανείς από εμάς δε ζει για τον εαυτό του και κανείς δεν πεθαίνει για τον εαυτό του. Γιατί και αν ζούμε, για τον Κύριο ζούμε, και αν πεθαίνουμε, για τον Κύριο πεθαίνουμε.[..] Αλλά εσύ γιατί κρίνεις τον αδελφό σου; Ή κι εσύ γιατί εξουθενώνεις τον αδελφό σου;"

Προς Ρωμαίους, 14, 1 - 10

Το παραπάνω εδάφιο δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση, καθώς είναι εμφανέστατα δύο τινά:
(α). Οι Χριστιανοί μπορούν να τρώνε είτε κρέας, είτε λάχανα (χόρτα), χωρίς καμία επίπτωση. Επομένως, δεν παραβαίνουν καμία εντολή, ούτε με την κρεοφαγία, ούτε και με τη χορτοφαγία.
(β). Δεν επιτρέπεται στους Χριστιανούς να (κατα)κρίνουν τη διατροφή του αδελφού τους!
Ό,τι κι' αν τρώει και ό,τι κι αν κάνει ένας συνειδητός Χριστιανός, το κάνει για τον Κύριο (εφόσον βέβαια το κάνει για τον Κύριο και όχι παρασυρμένος από διδασκαλίες άσχετες με τον λόγο του Θεού). Για έναν αφοσιωμένο Χριστιανό, όλα γίνονται προς δόξα του Κυρίου και δοξάζουμε τον Κύριο ο καθένας με τη δική του κατανόηση.
Και κανείς δεν έχει δικαίωμα να κρίνει τη σχέση μας με τον Κύριο, παρά μόνο Εκείνος!

Θα ήθελα εδώ να προσθέσω και την δική μου χριστιανική χορτοφαγική εμπειρία: θα ήταν τρομερό λάθος να αρχίσουμε να κηρύττουμε τη χορτοφαγία ως χριστιανική πρακτική, γιατί τότε ίσως να βρεθούμε να μιλάμε αντίθετα από το λόγο του Θεού. Γιατί έτσι θα φύγει το κέντρο βάρους από το Θεό και θα πάει στην τροφή, κάτι που είναι τελείως αντιβιβλικό, και για αυτό μας έχει προειδοποιήσει ο Απόστολος Παύλος, όταν προφητικά λέει να προσέχουμε διδασκαλίες δαιμονίων που προστάζουν αποχή από το γάμο και από τις τροφές.

"Αλλά το Πνεύμα ρητά λέει ότι σε υστερινούς καιρούς θα αποστατήσουν μερικοί από την πίστη, προσέχοντας σε πνεύματα πλάνης και σε διδασκαλίες δαιμονίων,  με την υποκρισία ψευδολόγων, που έχουν καυτηριασμένη τη δική τους συνείδηση, οι οποίοι εμποδίζουν το γάμο και διατάζουν αποχή από φαγητά, που ο Θεός τα δημιούργησε, για να τα λαβαίνουν με ευχαριστία αυτοί που είναι πιστοί και που έχουν γνωρίσει καλά την αλήθεια.  Επειδή κάθε κτίσμα του Θεού είναι καλό και τίποτα δεν είναι απορρίψιμο, όταν λαβαίνεται με ευχαριστία.  Γιατί αγιάζεται με το λόγο του Θεού και την προσευχή."

Α' Τιμόθεο, 4, 1-5

Θεωρώ ότι το εδάφιο αυτό περιγράφει απόλυτα την σημερινή κατάσταση, όπου οι άνθρωποι διδάσκονται ότι είναι πρέπον και επιβλητέο να απέχουν από το κρέας και τα γαλακτοκομικά και ότι αυτή είναι η μόνη επιλογή ενός ανθρώπου που νοιάζεται για το περιβάλλον και τον πλανήτη. Δυστυχώς, η χορτοφαγία στην εποχή μας δεν είναι απλά μία τάση, αλλά ένα κίνημα, το οποίο εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο των διδασκαλιών της Νέας Εποχής, που τη διαφημίζει ως 'το επόμενο βήμα στην εξέλιξη του ανθρώπου' και ως , ξανατονίζω, τη μόνη υγιή επιλογή του ανθρώπου που πρέπει αναγκαστικά να δείξει έμπρακτα (δηλαδή μην τρώγοντας ζώα) την αγάπη του για όλα τα πλάσματα που ζουν στη γη, διαφορετικά κατηγορείται ως υποκριτής, αναίσθητος, ρατσιστής, νεάντερταλ, σπισιστής, σκοταδιστής και εν τέλει περιθωριοποιείται ως "καρκίνωμα" του πλανήτη (!). Ειλικρινά, γελάω πολύ με όλες αυτές τις νέες ορολογίες που γεννιούνται καθημερινά από τους ανθρώπους που έχουν ως σύνθημα το "Αγάπη μόνο"!

Στο παραπάνω εδάφιο του Παύλου, όλα αυτά ονομάζονται "διδασκαλίες δαιμονίων" και βλέπουμε ότι σε αυτές προσθέτει και την αποχή από τον γάμο. Σε αυτό θα αναφερθώ εκτενέστερα σε άλλο άρθρο, εδώ μόνο θα πω ότι η αυστηρή χορτοφαγία και η αποχή από τον γάμο προωθήθηκε σε πολλούς λαούς ως θεάρεστη επιλογή.
Η συνεχής νηστεία ( = χορτοφαγία) και η σεξουαλική εγκράτεια ως σωματική άσκηση που μας οδηγεί σταδιακά στον Θεό είναι μια πρακτική που προβλήθηκε από τις αρχαίες θρησκείες, από τον κόσμο της Ανατολής, της Αιγύπτου, της μυστηριακής θρησκείας των αρχαίων Ελλήνων, του κινήματος των Πυθαγορείων και πολλών άλλων. Σήμερα εξαίρεται ιδιαίτερα από το κίνημα της Νέας Εποχής που υιοθετεί αυτές τις αντιλήψεις κατευθείαν από τον Ινδουισμό, μαζί με τις πρακτικές της γιόγκα, του διαλογισμού κλπ.
Καταλαβαίνουμε λοιπόν αυτομάτως ότι οι χορτοφαγικές αντιλήψεις δεν έχουν , και ουδέποτε είχαν, καμία σχέση με τη χριστιανική διδασκαλία. Και μάλιστα, ως Χριστιανοί, έχουμε προειδοποιηθεί για την επικινδυνότητα αυτών των πρακτικών, αφού δεν είναι εντολές του αληθινού Θεού, αλλά του αντίδικου του, του Σατανά.

Ήταν οι Εβραίοι χορτοφάγοι?

Ως τελευταίο επιχείρημα, θα προσθέσω το όραμα του Αποστόλου Πέτρου για τα καθαρά και ακάθαρτα ζώα, το οποίο είχε διπλή σημασία. Το συγκεκριμένο όραμα βοηθά να διαψεύσουμε και μία λανθασμένη διδασκαλία που κυκλοφορεί ευρέως στο διαδίκτυο, ότι τάχα οι Εβραίοι ήταν χορτοφάγοι!
Ας δούμε το όραμα:

"Και την επόμενη ημέρα, ενώ εκείνοι οδοιπορούσαν και πλησίαζαν στην πόλη, ανέβηκε ο Πέτρος στο δώμα να προσευχηθεί γύρω στις δώδεκα η ώρα το μεσημέρι. Πείνασε όμως πολύ και ήθελε να γευτεί κάτι. Ενώ λοιπόν αυτοί παρασκεύαζαν το γεύμα, ήρθε πάνω του έκσταση και βλέπει τον ουρανό ανοιγμένο και να κατεβαίνει κάποιο σκεύος σαν σεντόνι μεγάλο και από τις τέσσερις άκρες του να χαμηλώνει πάνω στη γη, μέσα στο οποίο υπήρχαν όλα τα τετράποδα και τα ερπετά της γης και τα πετεινά του ουρανού. Και ήρθε φωνή προς αυτόν: «Σήκω, Πέτρο, σφάξε και φάε». Αλλά ο Πέτρος είπε: «Με κανέναν τρόπο, Κύριε, γιατί ποτέ δεν έφαγα τίποτα μολυσμένο και ακάθαρτο». Και φωνή πάλι, για δεύτερη φορά, ήρθε φωνή προς αυτόν: «Αυτά που ο Θεός καθάρισε, εσύ μην τα θεωρείς ακάθαρτα». 16 Και αυτό έγινε τρεις φορές και ευθύς αναλήφθηκε το σκεύος στον ουρανό."

Πράξεις 10, 9 - 16

Το όραμα του Πέτρου λέει ξεκάθαρα ότι ο θεός καθάρισε όλα τα ζώα και είναι επιτρεπτό να τρώμε από όλα.
Ο Μωσαϊκός Νόμος είχε διάφορες διατάξεις για ζώα που θεωρούνταν "καθαρά" , και άρα επιτρεπόμενα για βρώση, και ζώα που θεωρούνταν "ακάθαρτα" και άρα δεν έπρεπε οι Εβραίοι να τρώνε από αυτά (βλέπε Έξοδος 22,30. Λευιτικόν 11,1-47. 17,15-16. Δευτερονόμιο 14,3-21).
Και μόνη η ύπαρξη αυτών των διατάξεων είναι αρκετή για να πειστούμε ότι οι Εβραίοι δεν ήταν βέβαια χορτοφάγοι.
Ας μην ξεχνάμε ότι το γεύμα της ημέρας του Πάσχα για τους Εβραίους περιελάμβανε αρνί, το οποίο έτρωγαν με συγκεκριμένο τρόπο, δηλαδή χωρίς να σπάσουν τα κόκαλά του.
Όχι, αγαπητοί διδάσκαλοι της Νέας Εποχής, οι Εβραίοι δεν ήταν χορτοφάγοι. 

Χορτοφαγία και Ορθόδοξη Εκκλησία

Παρατηρώντας την πρακτική της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ίσως οδηγηθούμε στο συμπέρασμα ότι προωθεί την αυστηρή χορτοφαγία. Σε αυτό συμβάλλουν τα παρακάτω:

(α). Η τακτική των μοναχών του Αγίου Όρους, που δεν τρώνε ποτέ κρέας, αλλά μόνο ψάρι.
(β). Οι καθορισμένες νηστείες μέσα στο έτος, οι οποίες δεν είναι βέβαια νηστείες με την αρχική έννοια του όρου, αλλά αλλαξοφαγία, δηλαδή αποχή από συγκεκριμένες τροφές, που συμπίπτουν με το διαιτολόγιο της αυστηρής χορτοφαγίας.



Η νηστεία των Εβραίων, του Χριστού, των μαθητών του και της πρώιμης χριστιανικής εκκλησίας ήταν η πλήρης αφαγία, χωρίς καθορισμένη χρονική περίοδο και συγκεκριμένες ημερομηνίες.
Γι' αυτό, όταν άρχισε να αναπτύσσεται το κίνημα του μοναχισμού (τον 4ο αιώνα μ.Χ.), με ταυτόχρονη αποχή από το κρέας και τον γάμο (ακριβώς όπως έκαναν στις ανατολικές θρησκείες οι ειδωλολάτρες), καταδικάστηκε από την σύνοδο της Γάγγρας το 360 μ.Χ.
Οι αποφάσεις αυτής της Συνόδου είναι ακόμα σε ισχύ, οπότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι η Εκκλησία απλά δεν κατάφερε να παύσει αυτήν την πρακτική. Από τον 4ο αιώνα και έπειτα, μετά το Διάταγμα των Μεδιολάνων, ο αριθμός των ειδωλολατρών που γίνονταν Χριστιανοί αυξήθηκε ραγδαία και ήταν δύσκολο να αποχωριστούν τις συνήθειες και τις πρακτικές της αρχαίας θρησκείας. Τελικά συνδυάστηκαν με τη χριστιανική πίστη και παρέμειναν, επιβιώνοντας μέχρι και στις μέρες μας. 

Τελικά, πρέπει οι Χριστιανοί να είναι χορτοφάγοι? 

Μετά από όλα αυτά, θυμήθηκα ότι ο λόγος συγγραφής αυτού του άρθρου ήταν η ερώτηση ενός φίλου. Ας την ξαναδούμε:
"Εφόσον ο θάνατος (και το να τρώμε κρέας) είναι αιτία της αμαρτίας, εμείς οι απελευθερωμένοι απ' την αμαρτία Χριστιανοί, πόσο σωστό είναι να σφαγιάζουμε τα ζώα και ειδικά στη σύγχρονη εποχή, που η κατανάλωση κρέατος έχει πάρει οδυνηρές διαστάσεις για το ζωικό βασίλειο?"

Από όλα τα παραπάνω βιβλικά παραδείγματα, αποδείξαμε ότι πουθενά στην Βίβλο δεν επιβάλλεται η χορτοφαγία, αλλά ούτε βέβαια και απαγορεύεται. Είναι ένα θέμα που δεν απασχολεί τον Θεό. Ο Θεός μας επιτρέπει να φάμε τα πάντα' αν εμείς δεν θέλουμε, δεν διαπράττουμε αμαρτία, αλλά ούτε και επιτελούμε κάτι θεάρεστο. Αυτό το τελευταίο είναι η παγίδα της Νέας Εποχής και σε αυτό πρέπει να προσέξουμε , εάν τελικά ως Χριστιανοί επιλέξουμε την χορτοφαγία. 
Από την άλλη όμως καταλαβαίνω το δισταγμό του διαδικτυακού φίλου, γιατί τον ίδιο έχω και εγώ, για αυτό άλλωστε έκοψα και το κρέας. Σήμερα το κρέας φτάνει στο πιάτο μας με πολύ άσχημο τρόπο κι αυτό ένας Χριστιανός θα πρέπει να το σκεφτεί καλά. 
Για αυτό ίσως (και αυτό είναι προσωπική μου άποψη) θα ήταν καλύτερο να μην τρώμε συνέχεια κρέας, να μην κάνουμε δηλαδή υπερκατανάλωση, αλλά και να προσπαθούμε να βρίσκουμε κρέας που έχει μεγαλώσει σε πιο φυσιολογικές συνθήκες και δεν έχει υποστεί βασανισμό.Ευτυχώς, στην Ελλάδα αυτό είναι ακόμα εύκολο. Τα ζωάκια - στο μεγαλύτερο τουλάχιστον ποσοστό - μεγαλώνουν φυσιολογικά, τρώνε χορταράκι που βόσκουν από τα λιβάδια, παίζουν στο φως του ήλιου κλπ.   

Το σίγουρο είναι ότι ο Θεός μας έδωσε αυτή τη γη για να την εξουσιάσουμε και να κυριαρχήσουμε πάνω σε όλα που υπάρχουν και ζουν στον πλανήτη. Όχι μόνο προς εκμετάλλευση αλλά και προς προστασία..
Θεωρώ (εγώ προσωπικά) ότι ένας Χριστιανός δεν θα έπρεπε να φορά γούνες και να κρατά τσάντες από δέρματα ζώων, γιατί έτσι συμβάλλει σε μια εμπορική βιομηχανία εκμετάλλευσης και βασανισμού των πλασμάτων, που ο Θεός μας έδωσε ως βοηθούς.
Όμως, και πάλι, ένας Χριστιανός δεν θα έπρεπε να δώσει σε αυτό περισσότερη σημασία από τη δέουσα, διότι γνωρίζει ότι αυτά είναι σημάδια της πτώσης μας, που δυστυχώς παρέσυρε όλη την πλάση.  Και γνωρίζει πως τίποτα από αυτά δεν πρόκειται να αλλάξει, είτε επιλέξει την χορτοφαγία, είτε όχι,  παρά μόνο όταν έρθει ο Κύριος για να ιδρύσει τη Βασιλεία Του και να εξαφανίσει για πάντα τον Διάβολο και τους δικούς του.  

Αυτά έχω να πω, και είναι δύσκολο βέβαια για μένα που είμαι χορτοφάγος να μιλάω για τέτοιο θέμα γιατί φυσικά η επιθυμία μου είναι να γίνουν όλοι χορτοφάγοι. Όμως σαν Χριστιανή, θα ήταν λάθος και αντίθετο με τον λόγο του Θεού να δίνω τέτοιες συμβουλές, θα ήταν μία ψεύτικη και παραπλανητική διδασκαλία.
Τέλος, ας μην ξεχνάμε:

"Και τους λέει, δηλώνοντας καθαρά όλα τα φαγητά: «Έτσι κι εσείς είστε ασύνετοι; Δε νοείτε ότι καθετί που απέξω μπαίνει στον άνθρωπο δε δύναται να τον κάνει ακάθαρτο, γιατί δεν μπαίνει στην καρδιά του αλλά στην κοιλιά, και βγαίνει στο αποχωρητήριο;»
Έλεγε μάλιστα: «Ό,τι βγαίνει από τον άνθρωπο, εκείνο κάνει ακάθαρτο τον άνθρωπο.
Γιατί μέσα από την καρδιά των ανθρώπων βγαίνουν οι διαλογισμοί οι κακοί, πορνείες, κλοπές, φόνοι,μοιχείες, πλεονεξίες, κακίες, δόλος, ασέλγεια, οφθαλμός κακός, βλαστήμια, υπερηφάνεια, αφροσύνη. 

Όλα αυτά τα κακά βγαίνουν από μέσα και κάνουν ακάθαρτο τον άνθρωπο».

Μάρκος 7, 18 - 23